Shiva Tandava Stotram
Shiva Tandava Stotram, the hymn attributed to Ravana — the complete Sanskrit text with transliteration and an original Hindi and English meaning of every verse.
Devanagari checked against standard published editions; main readings followed where editions differ.
Benefits
Tradition holds that the hymn was sung by Ravana in praise of Shiva’s cosmic dance. Its closing verse describes reciting it at the end of evening (pradosh) worship.
जटाटवीगलज्जलप्रवाहपावितस्थले गलेऽवलम्ब्य लम्बितां भुजङ्गतुङ्गमालिकाम् । डमड्डमड्डमड्डमन्निनादवड्डमर्वयं चकार चण्डताण्डवं तनोतु नः शिवः शिवम् ॥१॥
jaṭāṭavīgalajjalapravāhapāvitasthale gale'valambya lambitāṁ bhujaṅgatuṅgamālikām । ḍamaḍḍamaḍḍamaḍḍamanninādavaḍḍamarvayaṁ cakāra caṇḍatāṇḍavaṁ tanotu naḥ śivaḥ śivam ॥1॥
जटाकटाहसम्भ्रमभ्रमन्निलिम्पनिर्झरी- विलोलवीचिवल्लरीविराजमानमूर्द्धनि । धगद्धगद्धगज्ज्वलल्ललाटपट्टपावके किशोरचन्द्रशेखरे रतिः प्रतिक्षणं मम ॥२॥
jaṭākaṭāhasambhramabhramannilimpanirjharī- vilolavīcivallarīvirājamānamūrddhani । dhagaddhagaddhagajjvalallalāṭapaṭṭapāvake kiśoracandraśekhare ratiḥ pratikṣaṇaṁ mama ॥2॥
धराधरेन्द्रनन्दिनीविलासबन्धुबन्धुर- स्फुरद्दिगन्तसन्ततिप्रमोदमानमानसे । कृपाकटाक्षधोरणीनिरुद्धदुर्धरापदि क्वचिद्दिगम्बरे मनो विनोदमेतु वस्तुनि ॥३॥
dharādharendranandinīvilāsabandhubandhura- sphuraddigantasantatipramodamānamānase । kṛpākaṭākṣadhoraṇīniruddhadurdharāpadi kvaciddigambare mano vinodametu vastuni ॥3॥
जटाभुजङ्गपिङ्गलस्फुरत्फणामणिप्रभा- कदम्बकुङ्कुमद्रवप्रलिप्तदिग्वधूमुखे । मदान्धसिन्धुरस्फुरत्त्वगुत्तरीयमेदुरे मनो विनोदमद्भुतं बिभर्तु भूतभर्तरि ॥४॥
jaṭābhujaṅgapiṅgalasphuratphaṇāmaṇiprabhā- kadambakuṅkumadravapraliptadigvadhūmukhe । madāndhasindhurasphurattvaguttarīyamedure mano vinodamadbhutaṁ bibhartu bhūtabhartari ॥4॥
सहस्रलोचनप्रभृत्यशेषलेखशेखर- प्रसूनधूलिधोरणी विधूसराङ्घ्रिपीठभूः । भुजङ्गराजमालया निबद्धजाटजूटकः श्रियै चिराय जायतां चकोरबन्धुशेखरः ॥५॥
sahasralocanaprabhṛtyaśeṣalekhaśekhara- prasūnadhūlidhoraṇī vidhūsarāṅghripīṭhabhūḥ । bhujaṅgarājamālayā nibaddhajāṭajūṭakaḥ śriyai cirāya jāyatāṁ cakorabandhuśekharaḥ ॥5॥
ललाटचत्वरज्वलद्धनञ्जयस्फुलिङ्गभा- निपीतपञ्चसायकं नमन्निलिम्पनायकम् । सुधामयूखलेखया विराजमानशेखरं महाकपालिसम्पदेशिरोजटालमस्तु नः ॥६॥
lalāṭacatvarajvaladdhanañjayasphuliṅgabhā- nipītapañcasāyakaṁ namannilimpanāyakam । sudhāmayūkhalekhayā virājamānaśekharaṁ mahākapālisampadeśirojaṭālamastu naḥ ॥6॥
करालभालपट्टिकाधगद्धगद्धगज्ज्वल- द्धनञ्जयाहुतीकृतप्रचण्डपञ्चसायके । धराधरेन्द्रनन्दिनीकुचाग्रचित्रपत्रक- प्रकल्पनैकशिल्पिनि त्रिलोचने रतिर्मम ॥७॥
karālabhālapaṭṭikādhagaddhagaddhagajjvala- ddhanañjayāhutīkṛtapracaṇḍapañcasāyake । dharādharendranandinīkucāgracitrapatraka- prakalpanaikaśilpini trilocane ratirmama ॥7॥
नवीनमेघमण्डली निरुद्धदुर्धरस्फुरत्- कुहूनिशीथिनीतमः प्रबन्धबद्धकन्धरः । निलिम्पनिर्झरीधरस्तनोतु कृत्तिसिन्धुरः कलानिधानबन्धुरः श्रियं जगद्धुरन्धरः ॥८॥
navīnameghamaṇḍalī niruddhadurdharasphurat- kuhūniśīthinītamaḥ prabandhabaddhakandharaḥ । nilimpanirjharīdharastanotu kṛttisindhuraḥ kalānidhānabandhuraḥ śriyaṁ jagaddhurandharaḥ ॥8॥
प्रफुल्लनीलपङ्कजप्रपञ्चकालिमप्रभा- वलम्बिकण्ठकन्दलीरुचिप्रबद्धकन्धरम् । स्मरच्छिदं पुरच्छिदं भवच्छिदं मखच्छिदं गजच्छिदान्धकच्छिदं तमन्तकच्छिदं भजे ॥९॥
praphullanīlapaṅkajaprapañcakālimaprabhā- valambikaṇṭhakandalīruciprabaddhakandharam । smaracchidaṁ puracchidaṁ bhavacchidaṁ makhacchidaṁ gajacchidāndhakacchidaṁ tamantakacchidaṁ bhaje ॥9॥
अखर्वसर्वमङ्गलाकलाकदम्बमञ्जरी रसप्रवाहमाधुरीविजृम्भणामधुव्रतम् । स्मरान्तकं पुरान्तकं भवान्तकं मखान्तकं गजान्तकान्धकान्तकं तमन्तकान्तकं भजे ॥१०॥
akharvasarvamaṅgalākalākadambamañjarī rasapravāhamādhurīvijṛmbhaṇāmadhuvratam । smarāntakaṁ purāntakaṁ bhavāntakaṁ makhāntakaṁ gajāntakāndhakāntakaṁ tamantakāntakaṁ bhaje ॥10॥
जयत्वदभ्रविभ्रमभ्रमद्भुजङ्गमश्वस- द्विनिर्गमत्क्रमस्फुरत्करालभालहव्यवाट् । धिमिद्धिमिद्धिमिद्ध्वनन्मृदङ्गतुङ्गमङ्गल- ध्वनिक्रमप्रवर्तितप्रचण्डताण्डवः शिवः ॥११॥
jayatvadabhravibhramabhramadbhujaṅgamaśvasa- dvinirgamatkramasphuratkarālabhālahavyavāṭ । dhimiddhimiddhimiddhvananmṛdaṅgatuṅgamaṅgala- dhvanikramapravartitapracaṇḍatāṇḍavaḥ śivaḥ ॥11॥
दृषद्विचित्रतल्पयोर्भुजङ्गमौक्तिकस्रजो- र्गरिष्ठरत्नलोष्ठयोः सुहृद्विपक्षपक्षयोः । तृणारविन्दचक्षुषोः प्रजामहीमहेन्द्रयोः समं प्रवर्तयन्मनः कदा सदाशिवं भजे ॥१२॥
dṛṣadvicitratalpayorbhujaṅgamauktikasrajo- rgariṣṭharatnaloṣṭhayoḥ suhṛdvipakṣapakṣayoḥ । tṛṇāravindacakṣuṣoḥ prajāmahīmahendrayoḥ samaṁ pravartayanmanaḥ kadā sadāśivaṁ bhaje ॥12॥
कदा निलिम्पनिर्झरीनिकुञ्जकोटरे वसन् विमुक्तदुर्मतिः सदा शिरःस्थमञ्जलिं वहन् । विलोललोललोचनो ललामभाललग्नकः शिवेति मन्त्रमुच्चरन् कदा सुखी भवाम्यहम् ॥१३॥
kadā nilimpanirjharīnikuñjakoṭare vasan vimuktadurmatiḥ sadā śiraḥsthamañjaliṁ vahan । vilolalolalocano lalāmabhālalagnakaḥ śiveti mantramuccaran kadā sukhī bhavāmyaham ॥13॥
निलिम्पनाथनागरीकदम्बमौलमल्लिका- निगुम्फनिर्भरक्षरन्मधूष्णिकामनोहरः । तनोतु नो मनोमुदं विनोदिनीमहर्निशं परश्रियः परं पदं तदङ्गजत्विषां चयः ॥१४॥
nilimpanāthanāgarīkadambamaulamallikā- nigumphanirbharakṣaranmadhūṣṇikāmanoharaḥ । tanotu no manomudaṁ vinodinīmaharniśaṁ paraśriyaḥ paraṁ padaṁ tadaṅgajatviṣāṁ cayaḥ ॥14॥
प्रचण्डवाडवानलप्रभाशुभप्रचारणी महाष्टसिद्धिकामिनीजनावहूतजल्पना । विमुक्तवामलोचनाविवाहकालिकध्वनिः शिवेति मन्त्रभूषणा जगज्जयाय जायताम् ॥१५॥
pracaṇḍavāḍavānalaprabhāśubhapracāraṇī mahāṣṭasiddhikāminījanāvahūtajalpanā । vimuktavāmalocanāvivāhakālikadhvaniḥ śiveti mantrabhūṣaṇā jagajjayāya jāyatām ॥15॥
इमं हि नित्यमेवमुक्तमुत्तमोत्तमं स्तवं पठन्स्मरन्ब्रुवन्नरो विशुद्धिमेति सन्ततम् । हरे गुरौ सुभक्तिमाशु याति नान्यथा गतिं विमोहनं हि देहिनां सुशङ्करस्य चिन्तनम् ॥१६॥
imaṁ hi nityamevamuktamuttamottamaṁ stavaṁ paṭhansmaranbruvannaro viśuddhimeti santatam । hare gurau subhaktimāśu yāti nānyathā gatiṁ vimohanaṁ hi dehināṁ suśaṅkarasya cintanam ॥16॥
पूजावसानसमये दशवक्त्रगीतं यः शम्भुपूजनपरं पठति प्रदोषे । तस्य स्थिरां रथगजेन्द्रतुरङ्गयुक्तां लक्ष्मीं सदैव सुमुखीं प्रददाति शम्भुः ॥
pūjāvasānasamaye daśavaktragītaṁ yaḥ śambhupūjanaparaṁ paṭhati pradoṣe । tasya sthirāṁ rathagajendraturaṅgayuktāṁ lakṣmīṁ sadaiva sumukhīṁ pradadāti śambhuḥ ॥